Dag van het compliment

1 Maart is de landelijke dag van het compliment. Dat is een mooie aanleiding voor mij op even stil te staan bij iedereen die van het CHC een compliment verdient. Ik moet dan beginnen bij de vrijwilligers. Ze komen elke week trouw om te zorgen dat het historisch leescafé open kan zijn en de projecten door blijven lopen. Een greep uit wat zij allemaal doen:

Fokko en Eddy, die wekelijks een paar middagen aanschuiven achter de scanner en samen de Beeldbank en de digitale studiezaal vullen. Twee projecten waar ik nauwelijks omkijken naar heb. Ze hebben onlangs met hun ideeën het verzamelen van de fotocollectie weer een nieuwe impuls gegeven. Fokko, Eddy: mijn complimenten!

Miep zorgt iedere week dat wordt vastgelegd wat er over ons en over culturele activiteiten in de krant staat. In de afgelopen jaren heeft ze een behoorlijk bestand opgebouwd. Verder is ze iedere lezing of cursus aanwezig en zorgt ze dat ik zeker kan zijn van goede verzorging van onze gasten met kopjes koffie en thee. Een hele geruststelling voor mij. Miep: mijn complimenten!

Corry zorgt voor onze ICT. In ieder probleem bijt zij zich net zo lang vast tot het is opgelost. En daarnaast is zij mijn steun en toeverlaat bij het project van de Canon. Ik merkte het laatst nog weer eens goed toen je ziek was, Corry. Waar jij allemaal aan denkt: mijn complimenten!

Harry doet het stamboomonderzoek. Door zijn oprechte belangstelling voor het onderzoek van anderen is hij bij uitstek de gastheer voor de genealogen die bij ons onderzoek komen doen. Daarnaast doet hij iedere lezing en cursus de kas. En dat gaat bijzonder secuur, precies wat we nodig hebben. Harry: mijn complimenten!

Jantje heeft al menig document ingetypt en database gemaakt. Herinneringen van vroeger zijn intussen digitaal beschikbaar en overzichten van bouwvergunningen te doorzoeken. Verder is zij degene die het project van de Blauwe Schuit ondersteunt met haar adequate notulen. Jantje: mijn complimenten!

Rob is de ontdekker van onze vrijwilligers. Hij vindt glasnegatieven, een verzameling Groninger gedichten, foto's en verhalen. Zijn interviews vormen de basis van een boek dat we gaan uitbrengen dit jaar en voor boeiende gesprekken tijdens het laatste uurtje van de werkweek op vrijdag. Rob: mijn complimenten!

En dan onze laatste aanwinst: Dik, het kunstzinnig brein van het CHC. Hij is nog niet zo lang bij ons. Maar, zoals hij het zelf zegt: 'in een fluitje van een cent' bedenkt en maakt hij de mooiste dingen. Dat belooft nog veel. Dik: mijn complimenten!

Los van deze vaste vrijwilligers zijn er ook complimenten voor anderen, die tijdelijk met ons meewerken.
Tsjerkje voor het brengen van het idee van de Blauwe Schuit. En voor het aanhoudend enthousiasme hierover. Engel voor het steunen van dit project met onder andere zijn vaardigheden als leraar geschiedenis en contacten bij het Dollardcollege. Bert en Peter voor de betrokkenheid bij de documentaire en de mooie beelden die er tot nu toe zijn gemaakt. En allen voor het samen opbouwen van een mooi, leerzaam en boeiend project.

Wil voor zijn visie op hoe de Canon worden moet in het Oldambt. Voor de uitwerking van de vensters en de vasthoudendheid als het op het resultaat aankomt. Jan Pieter voor alle inbreng uit zijn weergaloze kennis over het Oldambt. En voor alle lezingen en excursies die hij al voor ons gehouden heeft. Alje voor zijn lezingen van de afgelopen jaren en zijn speuren naar archieven die wij zouden kunnen veiligstellen. Nans en Henk voor hun steun aan het CHC, die voortkomt uit een rotsvast geloof dat wij in het Oldambt onmisbaar zijn. En dat is natuurlijk ook zo.

De collega's in de bibliotheek Winschoten, die altijd enthousiast meegenieten van een succesvolle lezing of een tentoonstelling en altijd belangstellend zijn als ik een verhaal te vertellen heb. Ook voor hun steun als het tegen zat en het gemak waarmee samen dingen kunnen organiseren. Jona voor de steun uit Groningen en voor de samenwerking vanaf het begin van het CHC. Matthijs voor de boeiende gesprekken over de toekomst van de cultuurhistorie, die me altijd weer op nieuwe ideeën brengen.

Ik zou zo nog door kunnen gaan over alle mensen die in de afgelopen jaren hun steun hebben gegeven aan het CHC, maar ik laat het hier eerst bij. En dan: volgend jaar is er weer een landelijke complimentendag, dan doe ik dit gewoon nog een keer.

We moeten inbreiden

Vanmiddag was de middag van het schuiven: er moest een extra bureau bij. Er is een extra scanplek nodig voor de plannen van 2011. Vorige week bracht ik een bezoek aan de IKEA om een er tafel bij te kopen. We hebben de serie Norden hier staan en het ziet er wel mooi uit als we alles hetzelfde hebben. Dus: een nieuwe Norden. Dat viel een beetje tegen. Hoewel ik precies dezelfde soort tafel heb gekocht als 2,5 jaar geleden is deze tafel iets korter, iets lager en is het tafelblad dunner. Tot zover de kwaliteit van de producten van IKEA. Vrijwilliger E zegt: het is ecologisch verantwoord. F zegt dat het hout scheelt. Dat is natuurlijk zo. Ik heb er maar vrede mee.

Maar goed. Gistermiddag hadden E. en F. de tafel al opgebouwd en vanmiddag hebben we alles verplaatst. Gelukkig was C. er ook. Zij is bijzonder goed in het aansluiten van dingen op dingen. Zij is het meest ICT-minded van ons allemaal. Dat geeft een goed gevoel. Nu zit ik achter mijn laptop, die op een bureau staat dat ineens veel groter lijkt. De scanner is weg en het beeldscherm ook. Die staan nu op de nieuwe tafel voor het scannen van foto's.

Want daar is het allemaal om begonnen: we willen veel scannen dit jaar. De Beeldbank moet van 3500 naar minimaal 7000 gepubliceerde foto's. Momenteel wordt er hard gewerkt aan de foto's van Bellingwedde. Iedere week zitten 10 mannen in het gemeentehuis om de oude foto's te bespreken. Zij wonen al jaren in de gemeente en herkennen op hun sloffen wat er op de foto's staat. Wij krijgen van hen keurige overzichten, die vrijwilligers invoeren in de Beeldbank. Zo werken we ook samen voor een fotocollectie uit Scheemda. De foto's zijn gescand. De eigenaar gaat nu voor ons opschrijven wat er op staat. En wij voeren in. Zo werkt het voor ons het best; veel mensen vinden het invullen van databases, ook na een cursus, nog erg lastig.

Weer andere foto's moeten komen uit Nieuweschans. De vereniging Vrienden van de Nieuwe Schans heeft een boek uitgegeven over de geschiedenis van het dorp. Tijdens het onderzoek zijn veel foto's tevoorschijn gekomen. Die krijgen nu een plekje op de Beeldbank.

Intussen zorgen wij voor nieuwe aanvoer van foto's: we blijven zoeken. F en E hebben gemerkt dat de fotocollecties vaak stoppen in het begin van de 20e eeuw. Van de nieuwbouw van na WOII, die nu al weer is afgebroken, hebben wij tot nu toe nauwelijks foto's. Begin januari praten we met z'n drieen. Zij zullen een overzicht maken van de hiaten in de collectie. Het lijkt ons een goed idee om een oproep te zetten in de krant. Veel mensen zullen nog wel foto's hebben van hun huis uit die tijd. Misschien krijgen we zelfs wel foto's van het interieur.

Voor de digitale studiezaal hebben we ten doel gesteld dat we alle archieven van de Burgerlijke Armbesturen toegankelijk maken in 2011. Tot nu toe staan de kohieren van hoofdelijke omslag (belasting in de 19e eeuw) in de digitale studiezaal. De 'rijken' zijn dus vertegenwoordigd. Nu gaan we de informatie over de armen op de studiezaal zetten.

Als we dat allemaal willen realiseren moeten we meer scancapaciteit hebben. Dat is nu dus geregeld met de nieuwe werkplek. Wat scannen betreft kan 2011 beginnen!

Tsjerkjes schippers

De Blauwe Schuit of de schippers, schepelingen en vrienden van de Blauwe Schuit, ze zijn in Nederland redelijk bekend. In Winschoten ligt dat anders. Veel mensen, ook historici, hebben niet van hen gehoord. Tsjerkje vindt dat jammer. Het is toch bijzonder dat de beroemde Chassidische Legendes van Hendrik Werkman hun oorsprong vinden in Winschoten! Daarom kwam ze vorig jaar bij me langs om samen met mij te kijken of we daar iets aan kunnen doen.

Het leek haar prachtig om er een theatervoorstelling van te maken. Daarom nodigden we Hans Elbersen, theatermaker uit de regio, uit om er over te praten. Na een uurtje waren we het eens: een theaterstuk wordt het niet. Wat dan?

Ik vraag Engel en Jantje erbij. Zij willen allebei zo nu en dan wel een klus doen voor het CHC, als andere werkzaamheden het toelaten. Ze horen bij mijn 'freelance-vrijwilligers'. We overleggen over de mogelijkheid om een project te doen op de middelbare scholen. Het is leuk, maar voor volgend jaar: het programma over de oorlog ligt voor dit jaar al vast. Wat gaan we dan doen? Ik stel voor om een documentaire te maken. Daar gaan we mee aan de slag.

Wil RTV-Blauwe Stad de opnames wel maken? Wat gaan we vertellen? Welke beelden hebben we? Waar zitten de kenners? Wat zijn leuke lokaties? Zijn er nog schippers of hun nazaten in leven? Het belangrijkst is wel: wat willen we precies vertellen?

Op dit moment zijn we druk bezig met het verzamelen van informatie over de Blauwe Schuit. Er komen met regelmaat mailtjes langs over vondsten en mensen die wel willen meewerken. Het is al met al een spannende klus. Nog even en het zijn ook onze schippers geworden.