Op bezoek in Zuidbroek

 Voor Beelden bij de thee waren we dit keer op lokatie. Het station in Zuidbroek is in verbouwing. Jaren geleden is het gebouw verkleind. Toen het buiten gebruik kwam, verviel het langzaam. Leden van een stichting zetten zich al jaren in om het station in oude glorie te herstellen. Ik volg de ontwikkelingen van een afstand en heb me regelmatig afgevraagd wat deze mensen toch motiveerde om vol te houden. Het was dus tijd om te gaan kijken.

 Een tentoonstelling in het gebouw vertelt het verhaal van de restauratie / renovatie. Het vervallen gebouw en de eerste acties om het te herstellen. Mijn respect voor de stichting neemt alleen maar toe. Je moet echt geloven in een toekomstbeeld als je dit wilt volhouden.

 Maar het ziet er naar uit dat dat geweldig gaat lukken. De buitenkant heeft een transformatie ondergaan en is indrukwekkend groot.

 Binnen in het gebouw moet er nog veel gebeuren. Er zijn nog veel details over die het mogelijk maken om het gebouw goed te reconstrueren. De lokette:

 De deur naar het perron.

 Sjabloonschilderingen op muren. Stucwerk op riet en dan die schilderingen. Werkelijk prachtig.

 De schoorsteen is in de jaren 50 gemaakt. Het station werd kleiner. Daardoor verviel de oudere schoorsteen. De tegels zijn wel heel oud. Het plafond werd verlaagd: te zien aan de gaten in de muur naast de bovenkant van de schoorsteenkap.

 Hier is goed te zien hoe de nieuwe schoorsteen midden in de lambrisering werd geplaatst.

 Dit is het toekomstige depot voor de collectie van het Noord Nederlands Trein en Trammuseum dat in het gebouw komt als het klaar is. Het oogt misschien klein, maar het is een 4 meter hoge ruimte.

Tot slot het uitzicht, voor zover dat nu kan: Hotel Spoorzicht, zoals dat in veel plaatsen te vinden was.

Er is nog veel te doen, dat is wel duidelijk. Het is een prachtig pand dat er ongetwijfeld indrukwekkend uit zal zien als het klaar is. Dan ga ik beslist opnieuw kijken. Ik wil zien wat volhouders met een droom voor elkaar kunnen krijgen......

Toekomsttentoonstelling geopend.

Na maanden voorbereiding was het eindelijk zover: de tentoonstelling 'Gezichten van de Toekomst' kon worden geopend. De Toekomst zelf is er ook al weer een stuk mooier op geworden. Ik zal daarvan wat foto's laten zien. Wie wil weten hoe de tentoonstelling er uit ziet, moet maar gaan kijken. De tentoonstelling is open van 25 maart tot 25 april van 10.00 t0t 17.00 uur. (op 9 april gesloten)

Zo ziet de Toekomst er nu uit:

Detail van de schoorsteen, zeer fijn metselwerk.

De hele schoorsteen

Die tegelvloer!

Strokogels

De ketels en de meters

De Toekomst blijft boeien

Zaterdag 29 januari was er weer een open dag bij strokartonfabriek De Toekomst. In het afgelopen jaar, tijdens de grootscheepse restauratie, konden mensen een paar keer komen kijken. Ze kwamen. Bij de Dag van de Bouw waren er 3000 en op de Open Monumentendag meer dan 2000 bezoekers. De bouwvakkers, die in opleiding zijn op de bouwplaats, gaven zelf de rondleidingen. Met een aantal andere organistaties, stonden Geert en ik er ook met ons project Terug naar de Toekomst. Dan hadden we altijd heel veel aanspraak en belangstelling.

Zaterdag stonden we er weer. We konden de resultaten van ons project laten zien. Het filmpje uit een familiearchief waarop de fabriek te zien is en allerlei foto's voor Gezichten van de toekomst. Er was opnieuw veel belangstelling. Geert heeft de foto gemaakt van de grote groep mensen die staan te kijken naar de presentatie.

In april is de restauratie klaar. Dan zal er een maand feest gevierd worden. In de fabriek word een theatervoorstelling gegeven en hebben wij een tentoonstelling over de geschiedenis van de Toekomst. Het zal wel weer gezellig druk worden.

Terug naar de Toekomst

Elke keer als ik naar Winschoten rijd vanuit Groningen kijk ik nieuwsgierig naar de vorderingen van de restauratie. En ik zal niet de enige zijn. Jarenlang moesten mensen toekijken dat de oude fabriek steeds verder verviel. Uiteindelijk was het gebouw er zó slecht aan toe dat er subsidie kon komen. Dat natuurlijk niet alleen. De fabriek werd gekocht door Simon Benus, die de opknapwerkzaamheden verder ter hand nam.

De Toekomst was één van de strokartonfabrieken van het Oldambt. In Nieuweschans en Winschoten stond ook zo'n fabriek. In Nieuweschans is de fabriek zelfs nog in bedrijf. De strokarton is een typisch product uit Groningen en Friesland. Van ongeveer 1870 tot 1970 werd dat geproduceerd. Je zou het kunnen zien als 'het opmaken van de restjes'. Als er veel stro over blijft van de graanoogst, moet je naar manieren vinden om daar nog geld mee te verdienen.

De komst van de fabrieken in het Oldambt heeft veel betekend. De arbeiders in de fabrieken verdienden meer dan de landarbeiders op de velden. Werken in de fabriek was populair. En dat terwijl het 'vies' werk was. Het moet vreselijk gestonken hebben. Maar goed, landarbeiders hadden in de winter vaak geen werk, fabrieksarbeiders wel. Dat zal er zeker aan bijgedragen hebben.

In de oude fabriek is nog veel te zien: de stoomketels, de strokogels, de plek waar een soort maalstenen lagen en een machinekamer die de aansturing was voor het hele complex. En dan is er de enorme hal waar het karton moest drogen. Al met al is het een indrukwekkend gebouw. Reden genoeg om daar de Open Monumentendag te openen. We hijsen de vlag aan de gerestaureerde schoorsteen en de stadsomroeper vertelt was er allemaal te gebeuren staat: "Boeren, burgers en buitenlui, hoort.... hoort... hoort. Alsof we inderdaad even in de Negentiende eeuw zijn beland.